మేషం: అశ్విని, భరణి, కృతిక 1వ పాదం అజీర్తి వల్ల స్వల్ప అనారోగ్య సూచన. ధార్మికంగా ఉంటారు. ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనే అవకాశం వస్తుంది. ఇతరుల అభిప్రాయాలను గౌరవిస్తారు. రాజకీయంగా గుర్తింపబడతారు. దూర ప్రయాణములు చేయవలసి వస్తుంది. వృషభం: కృతిక 2,3,4 పాదాలు, రోహిణి, మృగశిర 1,2 పాదాలు గృహ సంబంధ ఋణములు చేయవలసి వస్తుంది. కుటుంబములో పెద్దల ఆరోగ్యము అంతంత మాత్రం. ఇరుగుపొరుగు వారితో సత్సబంధములు. వస్తు భూషణములు, అలంకరణ వస్తువులు కొంటారు.
మాటలు-ఈటెలు మహా విష్ణువు ధరించే పాదుకలను చూసి శంఖం, చక్రం, కిరీటం ఒకసారి అపహాస్యం చేశాయట. ‘మేం చూడు.. ఎంత ఉన్నత స్థానంలో ఉన్నామో! నీవో? పాదాల కింద పడి ఉన్నావు’ అని పాదుకలను అవి ఎగతాళి చేశాయి. ‘నేను స్వామి పాదాల కింద ఉన్నందుకు సంతోషిస్తున్నాను. మహర్షులు అందరూ మన స్వామి పాదాలకే కదా మొదట నమస్కరించేది. భక్తులు పూజించేదీ ఆ పాదాలనే కదా! మహా విష్ణువు పాదసేవా భాగ్యం లభించాలని
విధ్వంసానికి అడ్డుకట్ట వేద్దాం! మన కళ్లెదుటే.. మనకు తెలియకుండానే అతి పెద్ద విధ్వంసం చోటుచేసుకుంటోంది. అయినా, మనం చూసీ చూడనట్టు వదిలేస్తున్నాం. ఆ విధ్వంసం పేరు- తెలుగు భాష, సంస్క•తి, సంప్రదాయాల విధ్వంసం. ఇవి నాశనమైపోయాయంటే, మనం ఉండీ తెలుగు వారమని చెప్పుకోవడం వృథా ప్రయాసే. అవి నశించిపోయాయంటే, మనం నిర్జీవులమై బతుకుతున్నట్టు లెక్క. వాటిని పరిరక్షించుకోవాల్సిన బాధ్యత ప్రతి ఒక్కరిపై
రమణ తరగతిలో ఎంతో చురుకైన విద్యార్థి. అతని మార్కులను, ప్రతిభను చూసి రమణ వాళ్ళ అమ్మ నిర్మలమ్మ ఎప్పుడూ మురిసి పోతుండేది. రమణ విషయంలో ఒక బెంగ వుండేది. అదేమిటంటే రమణ ఎప్పుడూ ఇంటిలోని వంట గది లోకి దొంగచాటుగా వెళ్ళి, బెల్లం డబ్బా ఖాళీ చేసేవాడు. నిర్మలమ్మ ఈ విషయంలో రమణ మందలించినా, రమణ అలవాటులో పెద్దగా మార్పు రాలేదు. ఒకరోజు నిర్మలమ్మకు, రమణ చదువుకునే స్కూలు
కొందరికి అపారమైన మేధస్సు ఉంటుంది కానీ, రోజువారీ వ్యవహారాలలో అది ఉప యోగపడక ఇబ్బందులు పడుతుంటారు. మనిషికి పాండిత్యమే కాదు, లోకజ్ఞానం కూడా ముఖ్యమే అని చెప్పేందుకు ఈ జాతీయాన్ని లేదా నానుడిని వాడుతుంటారు. పూర్వం శ్రీకృష్ణదేవరాయల ఆస్థానానికి ఐదుగురు పండితులు వచ్చారు. ఎవరికి వారే సాటి. వారి ప్రతిభకు, పాండిత్యానికి రాయల వారు ముగ్ధులయ్యారు. వారిని బాగా పొగిడి, భారీగా సత్కరించాలని అనుకున్నారు. ఈలోపు మంత్రి తిమ్మరుసు వచ్చి-
