ప్రపంచానికి నిన్ను పరిచయం చేసేది అమ్మ.. నీకు ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసే వాడు నాన్న.. నిజమే! అమ్మ జీవితాన్నిస్తుంది. నాన్న జీవన విధానాన్ని నేర్పుతాడు. బిడ్డకు నడక, నడవడిక, నాగరికత, సమాజంలో మనగలిగే ఒడుపు, లౌకిక వ్యవహారాలు, మనుగడకు మెలకువలు వంటివెన్నో నేర్పించే ఆది గురువు తండ్రి. తండ్రి బిడ్డ చెయ్యి పట్టుకుని నడిపిస్తున్నాడంటే.. దానర్థం దారి చూపుతున్నట్టు కాదు.. భవిష్యత్తులోకి దారితీయడం. నాన్న అమ్మ మాదిరిగా బోళామనిషి కాడు. కలిగే కష్టాలు, తగిలే గాయాలు బహిర్గతం చేయని ధీరగంభీరుడు. కాఠిన్యాలూ, కన్నెర్ర

పెదవే పలికిన మాటల్లోనే తీయదనం అమ్మా.. కదిలే దేవత అమ్మా.. కంటికి వెలుగమ్మా --- ఎవరు రాయగలరు అమ్మ అను మాట కన్నా కమ్మని కావ్యం ఎవరు పాడగలరు అమ్మ అను రాగం కన్నా తీయని రాగం --- సృష్టికర్త ఒక బ్రహ్మ.. అతనిని సృష్టించిందొక అమ్మ --- అమ్మంటే తెలుసుకో జన్మంతా కొలుచుకో --- అమ్మను మించి దైవమున్నదా? అవతార పురుషుడైనా అమ్మకు కొడుకే --- .. ఇవీ మన తెలుగు సినిమాల్లో అమ్మకు పట్టం కట్టిన పాటల్లోని కొన్ని చరణాలు. నిజానికి అమ్మ ప్రేమను కొలవడానికి ఈ సృష్టిలో ఏ కొలమానమూ లేదు. బ్రహ్మ సృష్టించిన

కాలాన్ని భగవత్‍ స్వరూపంగా భావిస్తే ప్రతి రోజూ, ప్రతి నిమిషమూ పండుగే. ఆనందమే. ఇలాంటి భావనే లేకుండా ఆచరించే పండుగలు మన జీవితంలో ఎన్ని వచ్చినా దండుగలే. పవిత్ర భావన లేకుండా చేసుకునే పండుగ నాడు పిండివంటలూ, పండుగ వంటలూ కడుపారా తింటే రజస్తమోగుణాలు కలగడమే తప్ప సాత్త్విక ప్రవృత్తి లభించదు. పండుగల నాడు ఇలాంటి పవిత్ర భావన కలగాలనే ఉద్దేశంతోనే మన పూర్వులు ప్రతి పండుగకూ ఒక అధిష్టాన దేవతనూ, పూజ, నియమాలూ,

శివం.. శివం అంటే మనసు పరవశం చెందుతుంది. శివతత్త్వం జీవన వేదం. నిరాకార స్వరూపుడైన శివుడి భావాలను, మననం చేసుకుంటే జీవితం ఆనందసాగరం అవుతుంది. శివుని అలంకరణలను మన జీవన విధానానికి అన్వయించుకుని చూద్దాం! పరమశివుడికి నిరాడంబర జీవితం. మనిషి కూడా భ్రమ కలిగించే ఆస్తులను చూసి గర్వంగా కాకుండా సామాన్య జీవితం గడపాలన్నది శివుడిలో ఇమిడివున్న నిరాడంబర తత్త్వం చాటుతుంది. అవసరాన్ని మించి ఖర్చులతో ఆనక ఇబ్బందుల పాలవడం ఎంతమాత్రం మంచిది

మన నవీన ధర్మాల మూలాలన్నీ సనాతన ధర్మాలతో ముడిపడి ఉన్నాయి. మన సంప్రదాయంలో విద్యాభ్యాసం అనేది అత్యంత ముఖ్యమైనది. హృదయ వికాసం కలిగించేదీ, ద్వంద్వాలు, మానసిక వికారాలు తొలగించి వివేకాన్నిచ్చేది అసలైన విద్య. మొత్తం మనకున్న విద్యలన్నీ కలిపి పద్దెనిమిది రకాలని అంటారు. కానీ, స్థూలంగా చెప్పాలంటే విద్యలు రెండు రకాలు. ఒకటి- పరావిద్య, రెండు- అపరావిద్య. పరావిద్యనే ఆధ్యాత్మిక విద్య అని కూడా అంటారు. దీనివల్ల జన్మరాహిత్యం కలుగుతుంది. అపరావిద్య అంటే- లౌకిక విద్య. అంటే