విజయసోపానాలైన బుద్ధి, సిద్ధి ఉండేవి గణపతి ఆధీనంలోనే. లక్ష్యం విషయంలో స్పష్టత ఉన్నప్పుడే, మనం బుద్ధిని సమర్థంగా ఉపయోగిస్తాం. త్వరితంగా సిద్ధినీ పొందుతాం. ఏ పనినైనా ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు ‘అవిఘ్నమస్తు’ అంటూ స్మరించే సిద్ధి-బుద్ధి సమేత విఘ్నేశ్వర రూపం మనకా స్పష్టతను ప్రసాదిస్తుంది. అయినా కొన్నిసార్లు అజ్ఞానంతోనో, అహంకారం వల్లనో ఉమాసుతుడి ఉనికినే ప్రశ్నిస్తాం. అంతిమంగా ఫలితాన్నీ అనుభవిస్తాం. మహావిష్ణువుకే తప్పలేదా చేదు అనుభవం. మధుకైటభుల సంహారానికి బయల్దేరినపుడు విష్ణువు మాట మాత్రంగానైనా

ఒకసారి సాయం అందుకుంటే సాయం చేసిన వారు, సాయం అందుకున్న వారు మిత్రులవుతారు. ఈ నీతిని చెప్పే కథలు మన సాహిత్యం లోనూ, బయటి ప్రపంచంలోని సాహిత్యంలోనూ విశేషంగా కనిపిస్తాయి. అయితే, మిత్రునిగా నటించే వారికి ఎలా బుద్ధి చెప్పాలో చెప్పే చక్కని నీతి కథ ఇది. ఇద్దరు మిత్రులు అడవిదారి వెంబడి పొరుగూరుకు బయల్దేరారు. కొంతదూరం నడిచాక ఇద్దరూ అలసిపోయారు. చుట్టూ పరిశీలించి, అక్కడికి అడవి జంతువులు ఏవీ వచ్చే అవకాశం లేదని

ఇద్దరు మిత్రులు ఒకరోజు అడవి మీదుగా నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నారు. అకస్మాత్తుగా వారి సమీపంలోకి ఒక సాధువు రొప్పుతూ వచ్చాడు. ‘ఎందుకలా భయపడుతున్నారు?’ అని ఆయనను అడిగారు వాళ్లిద్దరూ. ‘అదిగో.. అక్కడ కనిపిస్తున్న పొదలో మనుషుల్ని చంపేది ఉంది’ అన్నాడు సాధువు. ‘అంటే పులి ఉందా ఆ పొదలో’ అన్నారు వాళ్లిద్దరూ భయంగా. ‘లేదు. దానికంటే భయంకరమైనది. నేను మూలికల కోసం తవ్వుతుంటే బయటపడింద’న్నాడు సాధువు. ‘ఇంతకీ ఏమిటది?’ అని ఆదుర్దాగా అడిగారు ఇద్దరు మిత్రులు. ‘బంగారు నాణేల

త్రేతా, ద్వాపర యుగాల్లో మనుషులు యజ్ఞయాగాదులు, తపస్సుల ద్వారా మోక్షం పొందారు. కలియుగంలో దానధర్మాలు, దైవారాధన, దైవ నామ పారాయణ, స్మరణ ద్వారా మోక్షాన్ని పొందవచ్చు. ఎవరికున్నంతలో వారు చేయగలిగిన దానిని దానం చేయవచ్చు. వాటిలో విశిష్టమైనది అన్నదానం. ఇది మనిషిని పూర్తిగా సంతృప్తిపరిచే దానం. ఆకలితో ఉన్న వారికి ఒక్కోసారి మనం అన్నం పెట్టలేకపోవచ్చు. కానీ.. అటువంటప్పుడు అన్నం పెట్టే ఇంటి వైపైనా చూపించాలనేది పెద్దల మాట. కర్ణుడు అదే చేశాడు. అడిగిన వారికీ, అడగని

బేతాళుడి ప్రశ్నకు రాజు చెప్పిన తెలివైన సమాధానం కన్నా రాజుకు మౌనభంగమైనందుకు బేతాళుడు తిరిగి చెట్టెక్కాడు.. చిన్నప్పుడు మనం చదువుకున్న బేతాళుడు- విక్రమార్కుడి కథలోని ఈ ముగింపు వాక్యం మనకు ఎక్కువ ఆనందాన్నిస్తుంది. ఎందుకంటే బేతాళుడు తిరిగి చెట్టెక్కితేనే మనకు తిరిగి చదువుకోవడానికి మరో కథ దొరుకుతుంది మరి! కథలంటే మనిషికి ఎంతో ఇష్టం. అవి మనిషి రాసిన కట్టు కథలైనా.. మనిషి జీవితాన్ని రాసిన నిజం కథలైనా! అందుకే ఆ కథల్ని చెప్పే