బ్రహ్మ ముఖం నుంచి పుట్టిన వాడు అంగిరస మహర్షి. బ్రహ్మ మానసపుత్రులని అంటూంటారు కదా! అలాంటి మానస పుత్రులలో మూడవ వాడు అంగిరస మహర్షి. అంగిరస మహర్షి వేదమంత్రాలు నేర్చుకుని తపస్సు చేసి గొప్ప విజ్ఞానాన్ని, వివేకాన్ని పొంది గొప్ప తేజస్సుతో వెలుగొందుతున్నాడు. కర్దమ ప్రజాపతి అనే ఆయన పదివేల సంవత్సరాల పాటు తపస్సు చేసి తొమ్మిది మంది కుమార్తెలను పొందాడు. అందులో శ్రద్ధ అనే పేరు గల అమ్మాయిని అంగిరస మహర్షికి

లోకంలో వలచిన వనిత కోసం పేరుకెక్కిన పురుషులు ఉన్నట్టే, మనసు పడిన మగవాని కోసం చరిత్ర సృష్టించిన స్త్రీలూ ఉన్నారు. మహోన్నత త్యాగాలతో, మరపురాని సాహసాలతో కొందరు పేరు పొందితే, మితిమీరిన స్వార్థాలతో, దారుణ దుర్మార్గాలతో మరికొందరు చరిత్రకెక్కారు. రామాయణంలో శూర్పణఖ ఈ రెండవ కోవకు చెందిన స్త్రీ పాత్ర. ఆమె ఏ ముహూర్తంలో రాముడిని చూసి మోహించిందో కానీ, ఆమె మోహం ఆ సీతారాముల దాంపత్యాన్ని చిందరవందర చేసింది. రావణుడి

అనగనగా ఒక ఊళ్లో ఒక పెద్దమ్మ ఉండేది. ఆమెకు ఒక్కడే కొడుకు. అతడికి యుక్త వయసు రాగానే మంచి అందమైన పిల్లను చూసి పెళ్లి చేసింది. కొంతకాలం పోయిన తరువాత కోడలు కాపరానికి వచ్చింది. అప్పుడు కోడలు అత్తతో అన్నది గదా- ‘అత్తా! అత్తా! నీ కోడలు కాపరానికి వచ్చింది గదా! ఇక నువ్వు చచ్చిపో అత్తా. ఇంటి పనులన్నీ నీ కోడలినైన నేను చూసుకుంటానులే’ అని. అప్పుడు అత్త, ‘ఓసే! నీ కడుపున

ఒక రాజ్యంలో ఇద్దరు పేదవాళ్లు ఉండేవారు. ఇద్దరూ కూడా కడు నిరుపేదలు. అందుచేత నిత్యం రాజుగారి వద్దకు వచ్చిపోయి, ఆయనను యాచించి పోతుండేవారు. అందులో ఒకడు, ‘తమరు ప్రభువులు! తమ రాజ్యం చల్లగా ఉండాలి. తమకు కలదాంట్లో మాబోటి పేదలకు ఇంత పెట్టాలి. అంతా రాజాధీనం!’ అనేవాడు. రెండో వాడు, ‘తమ మీద భగవంతుడి కటాక్షం ఉండాలి. తమ చేత భగ•వంతుడు మా

అనగా అనగా ఒక ఉడత. ఆ ఉడత అడవిలోని ఒక మర్రిచెట్టు తొర్రలో కాపురం ఉంటూ ఉండేది. ఒకనాడు అది చెట్టు కింద కూర్చుని కాయలు తింటూ ఉండగా, సుడిగాలి వచ్చి చిన్న కొమ్మ విరిగి దాని మీద పడింది. ఇదివరలో, అప్పుడప్పుడు దాని మీద ఆకులు రాలుతూ ఉండేవి కానీ, కొమ్మ ఎప్పుడూ విరిగి పడలేదు. అందువల్ల, ఆ కొమ్మ పడగానే ఆకాశం విరిగి తన మీద పడబోతుందని అనుకుని, గాభరాతో