ఒక గ్రామంలో ఉన్న చిట్టెలుక పట్టణంలో ఉన్న చిట్టెలుకని తన యింటికి రమ్మని ఆహ్వానించింది. పట్టణంలోని చిట్టెలుక గ్రామ చిట్టెలుక యింటికి వచ్చింది. గ్రామ చిట్టెలుక దానికి భోజనం ఏర్పాటు చేసింది. కాని ఆ భోజనంలో బార్లీ, ధాన్యాలు తప్పయింకేవీ కనపడ లేదు. పట్టణ చిట్టెలుకతో, ‘‘నిజంగా ఆలోచించి చూస్తే యిక్కడ నీ పరిస్థితి ఏమీ బాగులేదు. నీకు యిక్కడ తినడానికి కూడా సరియైన పదార్థాలు దొరకడం లేదు. ఎలా
ఉజ్జయినీ నగర సమీపంలో ఒక పెద్ద రావి చెట్టు ఉంది. దానిపై ఒక కాకి, ఒక హంస కాపురం ఉంటున్నాయి. దుష్ట స్వభావం, అల్పబుద్ధి గల కాకి సంగతి తెలిసి కూడా హంస పొరుగున ఉంటున్నదని దానితో స్నేహంగానే మసలుతోంది. ఒకనాడు ఒక వేటగాడు అడవిలో వేట యేమీ దొరకక తిరిగి యింటికి పోతూ ఆ చెట్టు కింద నిద్రపోయాడు. అది వేసవికాలం ఎక్కడా గాలి లేదు. అతనికి శరీరం అంతా
ఈ ప్రకృతి దివ్యవైభవం మన హృదయాలను ఆనందమయం చేస్తుంది. పుడమి ధరించిన ముత్యాలదండలు, ఆ మంచుకొండలు. పృథ్వి హృదయమంత లోతైన లోయలు, ధాత్రి కీర్తిలా పరిమళించే పలు వర్ణాల పుష్పమాలికలు, ఇవి తిలకించి గాలిలో తేలియాడే మనస్సుల వలే విహరిస్తున్న విహంగాలు, పరవశాన పొంగి ప్రవహించే నదీనదాలు, వయ్యారాల మయూరాల నాట్యవిలాసాలు, కలువ కన్నెల చెక్కిళ్లపై జాబిలి తునకల వంటి మంచు బిందువులు - అహా! ఈ విశ్వమంతా విశ్వనాథుని
మనం నిత్య సంభాషణల్లో ఎన్నో పద ప్రయోగాలు చేస్తుంటాం. వాటిలో కొన్నిసార్లు ‘సామెతల’ను ఉపయోగిస్తుంటాం. కాల ప్రవాహంలో అవి మన వాడుక భాషలో అతికినట్టు స్థిరపడిపోయాయి. తెలుగు నాట ఇటువంటి సామెత ప్రయోగాలు చాలా ఉన్నాయి. ఒక్కో సామెత ఒక్కో ‘కథ’ చెబుతుంది. అది పరమార్థాన్ని బోధిస్తుంది. వీటిలో కొన్ని హాస్యోస్పోరకంగా అనిపిస్తే, మరికొన్ని వికాస భావాలను కలిగిస్తాయి. అటువంటి కొన్ని ‘‘సామెత కథ’’ల పరిచయ. ‘‘మనిషికి
మన తెలుగు నాట పిల్లల మనో వికాసానికి చిన్ననాటే బాట వేసేవి.. అందమైన ఆటపాటలే. మన పిల్లల ఆటపాటలన్నీ సరదాకీ, కాలక్షేపానికీ మాత్రమే కాదు.. వారిలో వికాసం కలిగించేందుకే.. అటువంటి తెలుగింటి ఆటపాటల పరిచయమే... ఈ శీర్షిక అ ఆ లతో పాటా అ ఆ లు దిద్దుదాము - అమ్మ మాట విందాము ఇ ఈ లు చదువుదాము - ఈశ్వరుని కొలుద్దాము ఉ ఊ లు దిద్దుదాము - ఉడతను చూద్దాము ఎ ఏ
