మన తెలుగు నాట పిల్లల మనో వికాసానికి చిన్ననాటే బాట వేసేవి.. అందమైన ఆటపాటలే. మన పిల్లల ఆటపాటలన్నీ సరదాకీ, కాలక్షేపానికీ మాత్రమే కాదు.. వారిలో వికాసం కలిగించేందుకే.. అటువంటి తెలుగింటి ఆటపాటల పరిచయమే... ఈ శీర్షిక సాధిస్తాం! తెలుగు తల్లి బిడ్డలం వెలుగు నింపు దివ్వెలం చేయిచేయి కలుపుతాం చెలిమితోడ మెలగుతాం జాతి గీతి పాడుతాం చదువులన్నీ చదువుతాం క్రమశిక్షణ పాటిస్తాం శ్రమదానం సాగిస్తాం పరిశుభ్రతను పాటిస్తాం ప్రగతిబాట పయనిస్తాం చక్కటి పాదులు చేసేస్తాం మొక్కలు ఎన్నో నాటేస్తం పచ్చదనాన్నే తెచ్చేస్తాం ప్రకృతి అందం పెంచేస్తాం స్నేహసుధలనే చిందిస్తాం శాంతిని

పూర్వం గంగానదీ తీరాన గల పాటలీపుత్రం అనే పట్టణాన్ని సుదర్శనుడు అనే రాజు పరిపాలించేవాడు. అతనికి ముగ్గురు కొడుకులు. ఆ ముగ్గురు కొడుకులు చదువు మీద శ్రద్ధ చూపకుండా ఎప్పుడూ ఆటపాటలతో కాలం గడిపేవారు. కొడుకులు ఇలా సోమరులు కావడం సుదర్శనుడికి బాధ కలిగించింది. వారికి చదువుసంధ్యలు నేర్పించాలని తలచి ఆయన తన పట్టణంలోని విష్ణుశర్మ అనే గురువుకు కబురు పెట్టారు. విష్ణుశర్మ రాగానే, రాజు తన బాధ చెప్పుకున్నాడు. ‘నా

మనం నిత్యం వాడే మాటల్లో అనేక జాతీయాలు దొర్లుతుంటాయి. వాటిని చాలా వరకు యథాలాపంగా వాడేస్తుంటాం కానీ, నిజానికి వాటికి నిజమైన అర్థమేమిటో చాలామందికి తెలియదు. కానీ, వాడుకలో మాత్రం చాలా ‘పలుకుబడి’లో ఉంటాయి. అంటే, ఎక్కువగా వ్యావహారికంలో ఉంటాయి. వాటి అర్థం తెలియకున్నా.. సరిగ్గా ఆ సందర్భానికి తగినట్టు మాత్రం వీటిని వాడేయడమే ప్రత్యేకత. అలా వాడేస్తుండే కొన్ని పలుకుబడుల గురించి తెలుసుకుందాం. ఒక జాతికి సంబంధించిన విశిష్టమైన పలుకుబడి

భరతుడు.. భారతీయం శ్రీహరి అంశతో పుట్టిన భరతుడు కణ్వాశ్రమంలో తన బాల్యాన్ని గడిపాడు. వనమే అతడికి క్రీడారంగం. మృగాలే అతడి స్నేహితులు. ఆ బలశాలి సింహం పిల్లలతో ఆటలాడే వాడు. ఆ పసివాడి బలపరాక్రమాలు చూసి తల్లి శకుంతల ఆశ్చర్యచకితురాలయ్యేది. స్వయంగా కణ్వ మహర్షి భరతుడికి జాతకకర్మలు చేసి విద్యాబుద్ధులు నేర్పాడు. ఒకనాడు కణ్వ మహర్షి అనుజ్ఞతో శకుంతల కుమారుడైన భరతుడిని తీసుకుని తన కుమారుడికి తండ్రి, తనకు భర్త అయిన

శ్రీకృష్ణదేవరాయలకు చిరకాలంగా క్షురకర్మ చేసే మంగలి ఉండేవాడు. అతను విశ్వాసపాత్రుడే కాకుండా, తన పనిలో చాలా నైపుణ్యం కలవాడు కూడా. పైగా అతడు సదాచార పరాయణుడు. క్షురకుడైనా కూడా నిరంతర నిష్టా గరిష్టుడూ, దెవభక్తి పరాయణుడూ కూడానూ. అతని విశ్వాసానికి, శీలానికి చాలా సంతోషించిన రాయలు వారు అతడిని ‘మంత్రీ!’ అని పిలిచేవారు. మంగలిని గౌరవంగా మంత్రి అని కూడా అంటారు. ఒకనాడు రాయలు అతడిని పిలిచి, ‘నీకేం కావాలో కోరుకో!’