రుషులు మన అర్ష్య ధర్మానికి ఆద్యులు. ప్రస్తుతం ఆచరణలో ఉన్న ఆచారాలను, సంప్రదాయాలను ఎన్నెన్నో తప, యాగ, అధ్యయన ఫలాలుగా వారు మనకు ఒసగినవే. అందుకే మన మహర్షులు వివిధ అంశాలలో మనకు దారి చూసే మార్గదర్శకులు. మహర్షులు దివ్యజ్ఞాన సంపన్నులు. మన నైతికతకు, మనం నడిచే దారి చూసే మార్గదర్శకత్వానికి వారే దిక్సూచులు. అటువంటి మహర్షుల చరిత్ర పఠనం పరమ పావనం. ఒక్కొక్క మహర్షి ఒక్కొక్క గొప్పదనంతో ఈ

బాణాసురుడు వెయ్యి బాహువులు కలిగిన వాడు. ఈయన బలి చక్రవర్తి కొడుకు. ప్రహ్లాదునికి ముని మనవడు. బాణాసురుడు తన తపశ్శక్తితో పరమశివుని కృపను సంపాదించి, ఆయనను మెప్పించి, తనకు రక్షణగా శోణపురానికి తెచ్చుకున్నాడు. బాణాసురుడంటే అటు స్వర్గలోకానికీ, ఇటు అసుర లోకానికీ హడలే. బాణాసురుడు ఒకసారి గర్వాంధుడై.. ‘పరమశివా! నువ్వు తప్ప నాతో యుద్ధం చేసే వారెవరూ లేరా?’ అని అడిగాడు. అతని అహానికి, మూర్ఖత్వానికి లోలోనే నవ్వుకున్న శివుడు-

మనం నిత్యం వాడే మాటల్లో అనేక జాతీయాలు దొర్లుతుంటాయి. వాటిని చాలా వరకు యథాలాపంగా వాడేస్తుంటాం కానీ, నిజానికి వాటికి నిజమైన అర్థమేమిటో చాలామందికి తెలియదు. కానీ, వాడుకలో మాత్రం చాలా ‘పలుకుబడి’లో ఉంటాయి. అంటే, ఎక్కువగా వ్యావహారికంలో ఉంటాయి. వాటి అర్థం తెలియకున్నా.. సరిగ్గా ఆ సందర్భానికి తగినట్టు మాత్రం వీటిని వాడేయడమే ప్రత్యేకత. అలా వాడేస్తుండే కొన్ని పలుకుబడుల గురించి తెలుసుకుందాం. ఊడే పంటి కింద రాయి

మహా భారంతలోని ఆదిపర్వంలో ఉటంకించిన యయాతి కథ మనిషిలోని కోరికలకు అంతం లేదని, దానిని మనిషి జయించగలగాలనే సత్యాన్ని తెలియచేస్తుంది. శివుడి కుమార్తె అశోక సుందరి, నహుష చక్రవర్తుల కుమారుడు యయాతి మహారాజు. ఇతడు పాండవులకు పూర్వీకుడు. గొప్ప విష్ణు భక్తుడు. పరాజయం ఎరుగని పరాక్రమశాలి. ప్రతిష్ఠానపురాన్ని రాజధానిగా చేసుకుని పరిపాలించాడు. శుక్రాచార్యుని కుమార్తె దేవయానిని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆ తరువాత వృషపర్వుడి కుమార్తె శర్మిష్ఠ పట్ల కూడా మోహం

కథలు.. పిల్లలూ, పెద్దలూ నేర్చుకోవాల్సిన నీతిని బోధిస్తాయి. చిన్న చిన్న కథల ద్వారా పెద్ద నీతిని బోధించే కథలు మన తెలుగు సాహిత్యంలో వేనవేలు ఉన్నాయి. ఇవన్నీ మనలో వికాస శక్తిని కలిగిస్తాయి. నైతిక ప్రవర్తనను, రుజువర్తనను నేర్పుతాయి. నేర్చుకోవాలే కానీ, ప్రతి కథా ఎంతోకొంత నేర్పుతుంది. వాటిని తాదాత్యంతో చదివితే ఆధ్యాత్మికంగా తగిన ఫలితాలు కనిపిస్తాయి. అటువంటి ఆధ్యాత్మిక కథలను ఈ శీర్షికలో