మహాభారతంలో ఉద్యోగపర్వంలో కుంతీదేవి తన కుమారుడైన ధర్మరాజుకి శ్రీకృష్ణుని ద్వారా సందేశం పంపుతూ, క్షాత్ర ధర్మాన్ని బోధించే ఓకథ చెప్తుంది. విదులోపాఖ్యానంగా ఇది ప్రసిద్ధి చెందింది. అందులో విదుల అనే క్షత్రియ వనిత యుద్ధం నుండి పారిపోయి వచ్చిన తన కుమా రునితో అన్న మాట ఈ శ్లోకం... శ్లో।। అలాతం తిన్దుకస్యేవ ముహూర్తమపి విజ్వల। మా తుషాగ్నిరివానర్చిర్ధూమాయస్వ జిజీవిషుః ।। శ్లో।। ముహూర్తం జ్వలితం శ్రేయః న చ ధూమా యితం

శివభక్తితో శివగీత ప్రారంభ మవుతుంది. నవవిధ భక్తి మార్గాల్లో శరణా గతి అత్యుత్తమ మైనదని మహర్షులు చెబుతారు. ఇందుకు ప్రతీకగా, శివగీత.. శివ శరణాగతితో ప్రారంభమై శివ శరణాగతితోనే ముగుస్తుంది. భగవంతుడి పరిపూర్ణ అనుగ్రహాన్ని పొందడానికి భక్తులు భగవంతుడి శరణాగతి కోరాల్సిందే. అంతకు మించిన మార్గాంతరం లేదు. అనేక సందర్భాల్లో పురాణ, ఇతిహాసాలు ఈ సత్యాన్ని నిరూ పించాయి కూడా. నారద భక్తి సూత్రాలు కూడా ‘అధాతౌ భక్తిం వ్యాఖ్యాస్యామ:’ అంటూ

శ్రీ రాముడికి కర్తవ్య బోధ చేసిన 'శివగీత' మన సనాతన సాహిత్యంలో విష్ణుగీత, నారదగీత, దేవీగీత, అష్టావక్ర గీత, వ్యాసగీత, శ్రీరామగీత, గురుగీత, సిద్ధగీత, రుద్రగీత, గణేశగీత, భగవద్గీత.. ఇలా ఎన్నో ‘గీత’లున్నాయి. ఇవన్నీ ఆయా సందర్భాలలో జ్ఞానాన్ని ఉపదేశించడం కోసం ఆవిర్భవించినవే. అయినప్పటికీ వేటికవే ప్రత్యేకంగా తమ వైవిధ్యాన్ని ఇవి ప్రకటిస్తాయి. అటువంటి వాటిలో శివగీత ఒకటి. ఆత్మానాత్మ వివేకాన్ని తెలిపే సకల వేదసారం భగవద్గీత.. అర్జునుడికి

ఆంగ్ల కాలమానం ప్రకారం సంవత్సరాల వరుసలో రెండవది- ఫిబ్రవరి. తెలుగు పంచాంగం ప్రకారం ఇది మాఘ మాసం. పదకొండవది. ఈ మాసం రెండు విధాలుగా మహత్తయినది. ఒకటి- లోకాలను పాలించే మహా దేవుని మహా శివరాత్రి పర్వం, రెండు- లోకాలకు వెలుగులను పంచే వెలుగుల రేడు సూర్య భగవానుని రథ సప్తమి తిథి.. ఈ రెండూ మాఘ మాసంలోనే రావడం విశేషం. ఇంకా ప్రపంచంలోనే అతి పెద్దదైన

మనం నిత్యం వాడే మాటల్లో అనేక జాతీయాలు దొర్లుతుంటాయి. వాటిని చాలా వరకు యథాలాపంగా వాడేస్తుంటాం కానీ, నిజానికి వాటికి నిజమైన అర్థమేమిటో చాలామందికి తెలియదు. కానీ, వాడుకలో మాత్రం చాలా ‘పలుకుబడి’లో ఉంటాయి. అంటే, ఎక్కువగా వ్యావహారికంలో ఉంటాయి. వాటి అర్థం తెలియకున్నా.. సరిగ్గా ఆ సందర్భానికి తగినట్టు మాత్రం వీటిని వాడేయడమే ప్రత్యేకత. అలా వాడేస్తుండే కొన్ని పలుకుబడుల గురించి తెలుసుకుందాం. రాఘవా స్వస్తి రావణా స్వస్తి లోకంలో కొందరు