ఒకసారి బుద్ధుడు తన ధర్మాన్ని శ్రావస్తీ నగర పరిసరాలలో ఉపదేశిస్తున్నప్పుడు ఒక సంపన్నుడు ఆయన వద్దకు వచ్చాడు. అనేక రోగాలతో బాధపడుతున్న ఆయన చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు- ‘బుద్ధుడా! నీకు చేయవలసిన విధంగా ప్రణామం చేయనందుకు నన్ను క్షమించండి. ఊబకాయం, నిద్రమత్తు, ఇంకా ఇతర అనారోగ్య కారణాల వల్ల నేను బాధలు పడుతున్నాను. శరీరంలో ఏ అవయవాన్ని కదిలించినా తీవ్రమైన నొప్పులు’ అని వాపోయాడు. అతని చుట్టూ అలముకుని ఉన్న విషయ భోగాలను

ఒకప్పుడు బోధిసత్త్వుడు (బుద్ధుడు) బంగారు లేడిగా జన్మించి, ఒక మర్రిచెట్టు కింద నివసిస్తుండే వాడు. దాదాపు అయిదు వందల లేళ్ల మందకు అతడు పెద్దగా ఉండేవాడు. అక్కడకు దగ్గరలోనే ఉన్న రావిచెట్టు కింద ఉంటూ అది కూడా అయిదు వందల లేళ్ల మందకు నాయకుడిగా ఉండేది. కాశీరాజుకు వేట వ్యసనంగా ఉండేది. తనతో వేటకు రావాలంటూ ప్రజలకు నిర్బంధించే వాడు. ఇది భరించలేక ఒకసారి కొందరు ముఖ్యులు అడవిలోకి వెళ్లి

ఒక వానాకాలంలో బుద్ధుడు జేతవనంలో విడిది చేశాడు. ఆ రుతువులో విపరీతమైన వానలు, గాలులు, ఉరుములు, మెరుపులతో ప్రకృతి బీభత్సంగా ఉంది. జన సంచారం పూర్తిగా స్తంభించిపోయింది. బుద్ధుడికి, శిష్యులకు భిక్ష సమర్పించే వారే లేరు. ఆ జల్లుల్లో తడిసిన బుద్ధుడికి బాగా జలుబు చేసింది. ఆయన శిష్యుల పరిస్థితి కూడా అదే విధంగా ఉంది. ఎవరికీ, ఎక్కడికీ కదిలే అవకాశం లేనందు వల్ల మూలికలు తేవడానికి, ఔషధం తయారు

అనేకానేక పూర్వజన్మలు కలిగిన బోధిసత్త్వుడు (బుద్ధుడు) ఒకానొక పూర్వ జన్మలో వందల బండ్లతో వర్తకం చేసే సార్థవాహక వంశంలో జన్మించాడు. ఒకసారి అతడి బిడారు అరవై యోజనాల నిడివి ఉన్న ఎడారి ప్రాంతానికి చేరింది. పగలంతా భగభగ మండే కుంపటిలా ఎండ ఉండటంతో రాత్రి వేళల్లోనే ప్రయాణించే వారు. నక్షత్రాల సాయంతో దారి గమనిస్తూ ముందుకు సాగేవారు. మరో యోజనం మాత్రమే ప్రయాణం మిగిలి ఉందనగా, బరువు తగ్గించుకుంటే ప్రయాణం

జాతక కథలు రెండు రకాలని చెప్పుకున్నాం కదా.. అవి- వర్తమాన కథలు, అతీత కథలు. అందుకు ఒక ఉదాహరణ.. ఒకనాడు అనాథ పిండక శ్రేష్ఠి జేతవనంలో ఉన్న బుద్ధుడి వద్దకు వచ్చి తన మిత్రులు కొందరు బుద్ధుడు బోధించిన మార్గం విడిచి వేరే మార్గంలోకి వెళ్లారన్న విషయం చెబుతాడు. ఇది వర్తమాన కథ. ఈ వర్తమాన కథను పురస్కరించుకుని బుద్ధుడు ఆ సందర్భంలో తన ఒకనాటి పూర్వజన్మలో జరిగిన సంఘటన గురించి చెబుతాడు.